Dit vind ik van de nieuwe Sony A7R IV

Recent werd ik uitgenodigd om aanwezig te zijn bij een Sony event in Amsterdam om kennis te maken met de nieuwe A7R IV camera. Nu ben ik niet zo oorlogsgezind als het aankomt op het kiezen van een cameramerk, ik ben er eerder van overtuigd dat je aan het begin van je fotografiecarrière een keuze maakt waar je je, naarmate je de apparatuur langer gebruikt, comfortabel bij voelt. In mijn geval is de keuze destijds gevallen op Canon. Hieronder vertel ik je wat mijn huidige ervaringen zijn met dit merk en hoe ik te spreken ben over de nieuwe Sony A7R IV camera.

My thoughts on Canon
Canon staat vooral bekend als een betrouwbaar en degelijk merk. Het strijdt al jaren om de marktleiderspositie met concurrent Nikon. Er wordt veel gediscussieerd over wie het beste jongetje van de klas is, maar in de praktijk houden ze elkaar vooral scherp en leveren beide producenten al jaren hoogwaardige bodies en objectieven.

Ik ben tot op heden erg tevreden met Canon. Zeker nu ik fulltime fotografeer, vind ik het prettig om te kunnen vertrouwen op mijn ‘gereedschap’. Als het niet werkt, wil ik spoedig ergens terecht kunnen om het te laten repareren en het vervolgens ook weer snel in huis hebben. Dit is voor mij overigens nog altijd een reden om mijn camera’s, lenzen en accessoires in een vaste, fysieke winkel te kopen (Foto de Vakman in Uden).

Canon heeft een CPS lidmaatschap ontwikkeld. Met ieder fotoproduct dat je van hen koopt, spaar je punten. Hiermee verdien je op den duur een zekere status, waarmee je voorrang krijgt bij reparaties en wereldwijd apparatuur kunt lenen. Dit is handig als je voor werk onderweg bent en je eigen camera of lens besluit ermee op te houden.

Zelf fotografeer ik veel op locatie en vanuit de hand. Hierin merk ik dat - ondanks de instellingen toereikend zijn - het soms lastig is om de scherpte vast te houden. Persoonlijk vind ik emotie belangrijker dan ultieme scherpte in een foto, maar voor bepaalde opdrachten en doeleinden is het uiteraard wenselijk om die zekerheid wél te hebben. Sony heeft hier met de nieuwe A7R IV camera mogelijk een antwoord op.

Spiegelreflex versus spiegelloos
Voor ik verder ga met mijn bevindingen is het wellicht handig om het belangrijkste verschil tussen de meeste Canon en Nikon camera’s en de nieuwste Sony camera toe te lichten.

Als je je verdiept hebt in fotografie, ben je waarschijnlijk bekend met de term ‘spiegelreflex’. Deze techniek wordt gebruikt in de meeste Canon en Nikon camera’s. De nieuwe Sony A7R IV betreft een spiegelloze variant. Puur praktisch is het grootst merkbare verschil dat een spiegelreflex het effect van je instellingen pas toont op het moment dat de foto is gemaakt, terwijl een spiegelloze camera dit al doet bij het aanpassen van de instellingen. Je hebt dus als het ware een constante live view, ook wanneer je door de zoeker van de camera kijkt. Zonder te verzinken in technische details, zorgt de spiegelloze techniek er eveneens voor dat de sensor optimaler gebruikt wordt, waardoor de kans op een scherpe foto toeneemt.

To switch or not to switch?
Aangezien ik al jaren investeer in Canon apparatuur, is het maken van een overstap voor mij minder voor de hand liggend. Toch moet ik zeggen dat de Sony A7R IV me positief verrast en dat ik in de afgelopen tijd meer geluiden heb gehoord van collega’s die de overstap al maakten. Ook wist Sony enkele weken geleden Nikon van de tweede plaats te verstoten, achter marktleider Canon. Dit zegt wel wat over de groei die Sony momenteel doormaakt op het gebied van fotoapparatuur.

Werken met een spiegelloze camera (ook wel mirrorless genoemd) geeft een compleet andere dimensie aan fotograferen. Het maakt de situatie tastbaarder en geeft vertrouwen in de setting waarin je werkt. Daarbij moet gezegd worden dat deze camera een resolutie van maar liefst 61 (!) megapixels heeft. Dit wil zeggen dat de bestanden vooral erg groot zijn (9500px lange zijde!) en enorm veel informatie bevatten. Het is overigens een misverstand dat dit voor iedereen een betere keuze is. Voor de meesten onder ons zijn 61 megapixels overbodig. Sterker nog, door de grote hoeveelheid informatie vereist dit apparaat een vaste hand en zijn de beelden gevoeliger voor bewegingsonscherpte. Hier staat dan wel weer tegenover dat de Sony A7R IV, anders dan camera’s van Canon en Nikon, een ingebouwde beeldstabilisator heeft. Mijn ervaring tijdens het testen van deze camera is dat het gros van de beelden scherp was, ondanks het fotograferen vanuit de hand.

Wanneer is een 61 megapixel camera een serieuze overweging waard ? Op het moment dat je werk wordt gebruikt voor het maken van grote prints, zoals billboards of abri’s (zoals in een bus- of tramhokje). Als je fotowerk vooral online wordt gebruikt of voor kleiner formaat drukwerk, volstaat een camera met een lagere resolutie.

Conclusie?
Naar aanleiding van dit event ben ik serieus geïnteresseerd geraakt om de mogelijkheden met de Sony A7R IV verder te onderzoeken. Ik ben voornemens om hem in de komende weken nog eens te lenen en te gebruiken tijdens (vrij werk) shoots. Op die manier hoop ik erachter te komen of deze bloeiende romantiek wellicht kan uitgroeien tot een vastere relatie. ;-) Over de beeldkwaliteit kan ik momenteel nog (te) weinig uitspraken doen. Tijdens het event heb ik meedogenloos scherpe beelden uit deze camera zien komen, maar aangezien programma’s als Photoshop en Bridge nog geen update hebben uitgebracht voor dit type kan ik mijn eigen gemaakte materiaal nog niet optimaal beoordelen. Zodra hier verandering in komt, verschijnt hierover een update op de blog.

Heb je naar aanleiding van dit artikel nog vragen? Stel ze gerust! Ik heb deze post op eigen initiatief en bewust niet te technisch geschreven. De gegeven informatie is gebaseerd op mijn eigen ervaringen en op mijn eerste indruk van deze toch wel veelbelovende camera.

 

Dank aan Sony Electronics voor de goede organisatie. Fotografie door Jill Menkehorst.